به او بدهد ، يا اينكه به او نياموخت كه چگونه خورشيد شود ، بلكه خداوند خورشيد را با همان صفاتى كه دارد به يكباره آفريد و ماه را با شرائط فعلىاش خلق كرد كه اين آفرينش تابع حكمتى است كه پروردگار به آن داناتر است . همچنين است آفرينش فرستادگان الهى كه به صورت پيامبر خلقشان كرد و از روز نخست آنها را بهترين بندگان خود قرار داد . آيات قرآنى كه در ابتداى موضوع بدانها پرداختيم اين حقيقت را بيان كرده و بر آن مهر تأييد مىزند ، در آنجا كه مىخوانيم : ( إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ) « 1 » . « به حقيقت خدا برگزيد آدم عليه السلام و نوح عليه السلام و خانوادهء ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان . » اين گزينش شامل ذريّه‌اى است كه برخى از برخى ديگرند ، در روايتى از اهل‌بيت عليهم السلام ، « آل ابراهيم » به « آل محمّد » و « آل عمران » به « آل على » تفسير شده است . اين گزينش از همان روز اوّل صورت پذيرفته است ، براين اساس كسى نبايد اين امر را انكار كند يا از آن شگفت زده شود ، چه اگر بخواهند به‌خاطر اين امر شگفت زده شود بايد از برترى سر به ساير اعضا ، چشم بر دست و عقل بر حواس و . . . نيز شگفت زده شود . در واقع اين قضايا متعلّق به ارادهء خداوند در برابر مخلوقاتش است ، آن چيزى كه دانستنش براى ما بس است اين است كه خداوند متعال مىدانست كه برگزيدگانش يا كسانى كه

--> ( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 33 .